pexels hristo fidanov 1252890

Ile czarnych dziur znajduje się we wszechświecie?

Kosmos to dla ludzkości zagadka, której raczej nigdy nie da się rozwiązać. Wiemy, że jest on nieskończony, a w jego przestrzeni zachodzą różne reakcje. Wiemy też, że wszechświat jest pełen czarnych dziur. Co prawda, nie jesteśmy ich w stanie zobaczyć, ale wiemy, że istnieją. Czarne dziury są czymś niezwykłym, dlatego naukowcy podjęli próbę ich policzenia.

Symulacja pozwoliła podać przybliżoną liczbę czarnych dziur

Czarne dziury to zjawiska, których nie jesteśmy w stanie zobaczyć w świetle dziennym, ponieważ zjawisko to nie odbija żadnego światła. Ich obecność można zlokalizować po zachowaniu gwiazd oraz materii znajdujących się w ich sąsiedztwie. Właśnie w ten sposób astronomowie mogą określić, czy w danej części wszechświata znajduje się czarna dziura.

Przeczytaj także: Elon Musk chce ewakuować ludzkość i osiedlić inny układ słoneczny

Wszechświat jest nieskończenie wielki, dlatego też policzenie liczby czarnych dziur jest niemożliwe, zwłaszcza jeśli chcielibyśmy je policzyć „ręcznie”. Naukowcy jednak podjęli wyzwanie, a do tego wszystkiego wykorzystali odpowiednią symulację, która pozwoliła im podać przybliżoną liczbę czarnych dziur.

Czarne dziury stanowią 1 proc. masy widocznego nam wszechświata

Naukowcy przeprowadzili symulację związaną z modelem ewolucji gwiazd, która brała pod uwagę ich formowanie oraz zawartość metali w poszczególnych galaktykach. Dzięki temu poznaliśmy liczbę przybliżonych czarnych dziur znajdujących się we wszechświecie. Szacunkowa liczba to 40 trylionów. Czarne dziury zajmują więc około 1 proc. masy całej materii obserwowalnej w widocznej przez nas galaktyce.

Dzięki odkryciu szacowanej liczby czarnych dziur w widocznym przez nas kosmosie naukowcy będą w stanie dokładniej analizować tego typu zjawiska. Mowa tutaj przede wszystkim o supermasywnych czarnych dziurach, których masę w masie Słońca. Najbliższa czarna dziura znajdująca się w centrum Drogi Mlecznej o nazwie Sigattarius A ma około 4 mln mas Słońca.

Źródło: ScienceAlert